X
x جهت سفارش تبليغ در سایت ثامن بلاگ کليک کنيد

یورو و دلار paypal
به این می گویند یک دانشجوی سیاسی
به این می گویند یک دانشجوی سیاسی
1.       ایده آل بودن یا تصور کردنِ یک دنیای فرضی بهعنوانِ مدینۀ فاضله، چیزیست که دانشجو مجاهدانه به دنبالش خیز برمی دارد، ام

به این می گویند یک دانشجوی سیاسی

1393/9/27 | نسخه قابل چاپ | نویسنده : سید سعید هاشمی

1.        ایده آل بودن یا تصور کردنِ یک دنیای فرضی به عنوانِ مدینۀ فاضله، چیزیست که دانشجو مجاهدانه به دنبالش خیز برمی دارد، اما در عینِ حال یک رئالیست است. در تفکرِ فلسفی، یک رئالیست دنیایِ بیرونیِ ذهن را به عنوان یک واقعیت و شاید یک حقیقت می پذیرد و درک می کند. داعیه دارانِ 16 آذرِ سال 1332، واقع بینانی بودند که نفسشان همواره ایده آل گرایانه بود. یعنی به اطرافشان نگاه می کردند، دقت می کردند، از بالا تا پایین را تجزیه و تحلیل می کردند و دستِ آخر به این نتیجه می رسیدند که نباید شلغم باشند. نباید سیب زمینی باشند. باید جنبش کنند. گام بردارند و محکم بزنند به هدف. به این می گویند یک دانشجوی سیاسی...

2.        عَلَم دارانِ جنبش های دانشجویی، قبل و بعد و به وقتِ انقلاب می دانستند که نقاطِ سیاهِ یک جامعه، احزابی بودند که با خیزشی پوست ورچین، تشنۀ قدرت بودند. نمونه اش همین احزاب و افرادی که هم اکنون جان گرفتند و در گوشه گوشۀ دانشگاه ها و جامعه خود را چپاندند و دارند می چپانند. قاعدتاً یک دانشجوی نسلِ سومِ انقلابی این را می فهمد که تقابلِ پارادوکسیکالِ ذهن و عملِ احزاب؛ خواه ناخواه جنبش و حرکتی را به وجود می آورد. مصادیقش که زیاد است. مثلِ تحصّنِ درونِ دانشگاهِ خودمان(=دولتی یاسوج) در 16 آذرِ امسال. به این می گویند یک دانشجوی سیاسی...

3.        مسئله ای حل نشده هنوز وجود دارد به اسم "آدم های تُند". گویا این مسئله از قدیم الأیام ریشه دار بوده و حتماً می دانید که زمانِ بنی صدر، یک روزی داشتند بچه های ریشو را از بالای دیوار به پایینِ دیوار پرت می کر دند. آدم های تُند(=افراطیون) را همیشه برچسبِ چوب و چُماق بِهِشان می چسبانند اما چه کسانی؟! خب معلوم است، آدم های کُند. در حقیقت اکثریتِ جامعۀ ما را تفریطیون تشکیل می دهند. این سِنخ آدم ها، اعتدالون را هم اگر ببینند می گویند شما تُندید! این آدم حسابی ها یکبار نشده خودشان را ببینند و بگویند شاید ما کُندیم و آنها معتدل...؛ حقیقتاً به این می گویند یک دانشجوی سیاسی...(البته از نوع شلغم!)

4.        با این کلمات، خودتان جمله ای بسازید: بی سواد، افراطی، آش بزپاش، اعتدال، تدبیر، کلید، اکبر ترکان، افزایش قیمت نان، حسن روحانی، رفعِ حصر، پیامک به اوباما، فیس بوکِ ظریف، مذاکراتِ ظریف...؛ به این حوادث هم فکر کنید: ضرب و شتمِ دانشجویِ علوم پزشکیِ اصفهان در جلسۀ سخنرانیِ علی مطهری، لغوِ سخنرانیِ اصول گرایان در 16 آذر، حضورِ اعضایِ حزبِ مؤتلفه و مشارکت در دانشگاه های مختلف، لغوِ پرسش و پاسخِ دانشجویان در اولِ مهرماه جلوی رئیسِ جمهور، تجمع و تحصنِ دانشجویانِ دانشگاه های مختلف در 16 آذر، توقیف شدنِ چندین نشریه در دانشگاه های مختلف، تعلیقِ یکی از بچه های انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه بیرجند و ...؛ به این می گویند یک دانشجوی سیاسی...





موضوعات مرتبط با این مطلب :
____________________________________________________
برچسب ها:
نام :
ايميل:
سايت:
کد تایید:
ارسال نظر به صورت خصوصي به مدیر سایت

ساخت وبلاگ